Achtergrondverhaal - Het einde van kleine festivals

Meer dan tien kleine Vlaamse festivals houden het dit jaar voor bekeken

Grote spelers plaatsen kleine festivals op 

de rand van de afgrond

Na het Kortrijkse Novarock besloot ook Casa Blanca er deze maand na zijn tiende editie mee op te houden. Dit zijn slechts twee van de tientallen Vlaamse festivals die het dit jaar voor bekeken houden. Terwijl kleine festivals vechten om ademruimte, deinzen grote spelers als Tomorrowland en Rock Werchter er niet voor terug om in tijden van crisis hun ticketprijzen te laten stijgen. Eisen deze festivals niet meer en meer een monopoliepositie op?

Casa Blanca gooide ondertussen ook al de 

handdoek in de ring.

Met een duizelingwekkend aantal van 280 festivals per jaar is Vlaanderen het paradijs voor muziek-liefhebbers. Meer dan 17% van de Belgische bevolking trok in juli en augustus naar deze walhalla’s van muziek. Toch zal de keuze dit jaar iets minder uitgebreid zijn. Sinds de start van 2013 gooiden al meer dan tien Vlaamse festivals de handdoek in de ring. Het zijn niet de grote kleppers zoals Tomorrowland, waar de tickets ondanks de crisis een steeds duurder prijskaartje krijgen. Het betreft kleinere festivals zoals Popwijk en Casa Blanca. 

“Het risico is te groot”

De economische crisis zorgt ervoor dat veel kleine festivals zich in een neerwaartse spiraal bevinden. Zelf het vierdaagse Casa Blanca in Hemiksen, dat dit jaar zijn tiende verjaardag viert, durft het financiële risico niet meer te nemen. Nochtans was het festival vorig jaar nog goed voor bijna 90 000 bezoekers. “Toch besloten we er een punt achter te zetten na dit jaar”, vertelt Maarten Mennes, productieverantwoordelijke bij Casa Blanca. “ Wij vonden  het risico, om  vier dagen met enorm lage inkomsten te zitten, te hoog. “

"Momenteel situeert er zich een overaanbod in de festivalsector" - Maarten Mennes (Casa Blanca)

Het is moeilijk om als klein festival op te vallen, geeft Mennes toe. “Momenteel situeert er zich een overaanbod in de festivalsector. Elk dorp of elke stad heeft zijn eigen festival. Dus merk je dat er nu heel veel festivals stoppen. Toch blijkt niet alleen België geplaagd door dit probleem. “In Nederland zijn er dit jaar ook enorm veel festivals gestopt. 

Belgische topbands kosten handenvol geld

Triggerfinger met een prijs- 

kaartje van 60.000 euro.

Niet alleen de kosten om een festival te runnen zorgen voor een probleem. Ook de vraagprijzen van Belgische bands hebben als gevolg dat organisatoren met de handen in de haren zitten. Zo kost een optreden van Triggerfinger al snel 60.000 euro. Bart Quintens, verantwoordelijke bij het boekingskantoor Artist Agency, ziet dit probleem ook groeien. Zo verklaarde hij in De Standaard dat de lokale sponsoring van kleine festivals minder evident lijkt dan het is. “Soms komt er na enkele jaren een nieuw, jonger team dat wil vernieuwen, de grote toppers inkoopt en met halve beloftes van sponsors instemt”, zegt Quintens. Zo stuiten festivals veel sneller op hun kostenplafond.

"Soms komt er een nieuw team dat wil vernieuwen, de grote toppers inkoopt en met halve beloftes van sponsors instemt"- Bart Quintens (Artist Agency)

Het boemanimago van grote spelers

Ook de voorbije twee regenzomers eisten hun tol van kleine Vlaamse festivals dit jaar. “In tegenstelling tot festivals zoals Tomorrowland, waar de tickets allemaal in voorverkoop de deur uit gaan, zijn kleine festivals volledig afhankelijk van de ticketverkoop op de dag van hun festival” , zegt Bram Willems, vertegenwoordiger bij Studio Brussel. “Dit zorgt voor een grote daling in de populariteit van kleine festivals.”

Tomorrowland, vaak aangewezen als boeman.

Vaak worden dan de grote toppers met de vinger gewezen. Ondanks de crisis besloten festivals zoals Tomorrowland en Werchter hun ticketprijzen toch te laten stijgen. Zo betaalt een festivalganger voor een combiticket op Rock Werchter ondertussen al de volle prijs van 210 euro. Vele kleine festivals krijgen zo het gevoel dat al hun kansen afgenomen worden en dat grote toppers zoals Tomorrowland een monopoliepositie aan het creëren zijn. “Tomorrowland is ook klein gestart als een buitenbeentje. Wij waren lang de enige speler in ons gebied en wij waren het eerste festival dat zo’n groot aanbod elektronische muziek had”, verdedigt Debby Wilmsen, persverantwoordelijke bij Tomorrowland, zich.  “Het is belangrijk om een eigen identiteit te hebben, met veel passie aan je festival te werken en dicht bij je bezoekers te staan”, zegt Wilmsen.

"Tomorrowland is ook klein gestart als een buitenbeentje" - Debby Wilmsen (Tomorrowland)

Conclusie

Het ziet er dus niet bijzonder rooskleurig uit voor kleine festivals  die de eindjes proberen aan elkaar te knopen. Gelukkig zijn er ook enkele succesformules die voor een sprankje hoop zorgen. Zo ook het ‘Deep in the Woods’ festival dat plaatsvind in de Ardense bossen.  Het festival met een grote ‘Woodstockvibe’ dat artiesten zoals An Pierlé aanbiedt aan zijn bezoekers, was vorige zomer compleet uitverkocht. Het aanbieden van een eigen verhaal zou dus wel eens de redding kunnen zijn voor kleine festivals. 

Deep in the woods bleek dan wel weer een succesformule